دنیای بورس: اقتصاد امروز بیش از هر زمان دیگری بر دارایی‌های نامشهود استوار شده است؛ دارایی‌هایی مانند برند، نرم‌افزار، مالکیت فکری، دانش فنی و پلتفرم‌های دیجیتال که نقش اصلی را در خلق ارزش بنگاه‌ها ایفا می‌کنند. در دهه‌های اخیر، ساختار ارزش‌آفرینی بنگاه‌های اقتصادی نیز به‌طور بنیادین دچار تحول شده است؛ به‌گونه‌ای که سهم دارایی‌های فیزیکی و مشهود در ترازنامه بعضی از شرکت‌ها به‌تدریج کاهش یافته و در مقابل، دارایی‌های نامشهود به کانون اصلی خلق ارزش تبدیل شده‌اند.  

به گزارش دنیای اقتصاد به نقل از اکو ایران، در سال‌های اخیر، به‌ویژه در حوزه فلزات، کاهش قابل‌توجه صادرات، تأثیر مستقیمی بر تولید گذاشته و فشار زیادی بر شرکت‌های صادرات‌محور وارد کرده است. از سوی دیگر، بازار داخلی نیز آن‌قدر قدرت‌مند نبوده که بتواند کاهش صادرات را جبران کند. این وضعیت، زنگ خطری جدی برای پایداری تولید در صنایع بزرگ به‌شمار می‌آید؛ چرا که اگر تقاضا (چه داخلی، چه خارجی) بازسازی نشود، افزایش تولید صرفاً به رشد موجودی انبارها منجر می‌شود و در نهایت، رکود را تشدید می‌کند.